25.5.08

Κυκλοφόρησε το 1ο τευχος της "Αγκίδας"




Μετά από πολύ φιλότιμες προσπάθειες κυκλοφόρησε ΄το Πάσχα στα Μαστοροχώρια το πρώτο τεύχος του περιοδικού, “Αγκίδα” * (στα Κουδαρίτικα, Νεαρά Ύπαρξη) με ένα εκτεταμένο αφιέρωμα στο αγαπημένο μας βουνό τον Γράμμο αλλά και πολλές ακόμα σελίδες με προβληματισμούς, χαμόγελα και τραγελαφικές ιστορίες. Κάποια αποσπάσματα θα αναρτηθούν συντόμως και στο blog.
Ιδού και το ...editorial της πρώτης σελίδας:

Κοιτάζοντας το µισό χρόνο που µας πέρασε από την έκδοση του προηγούµενου τεύχους 0,5 της Αγκίδας, νιώθουµε πως στο διάστηµα αυτό ο σύλλογος άγγιξε στιγµές ζωής που τον έκαναν να ξεπερνά τον διαδικαστικό του χαρακτήρα και τελικά να πραγµατώνει τον βαθύτερο σκοπό του: να ζει και να ξεδιπλώνεται µεσ’ από τις σχέσεις των ανθρώπων του. Σχέσεις που δηµιουργήθηκαν και δηµιούργησαν ό,τι συνέβη τον χειµώνα που µας πέρασε µέσα από τις οποίες γεννήθηκε και τούτη εδώ η Αγκίδα ως ανάγκη επικοινωνίας, της ζύµωσης των ιδεών, των συναισθηµάτων και των προσδοκιών που τόσο ζωντανά έχει επιτευχθεί όλο αυτόν τον καιρό.
Η προσπάθεια αυτή έρχεται να προστεθεί στην εκδροµή για τα τσίπουρα της Πυρσόγιαννης, στην αναπαράσταση παραδοσιακού γάµου µε κλαρίνα στο λόφο του Στρέφη αλλά και στη δηµιουργία ενός blog της νεολαίας (http://www.neolaιamast.blogspot.com) ενώ µιά ιδέα για µελλοντική ανάλυση είναι η κατασκευή ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού, φτιαγµένου πάνω στο χάρτη των Μαστοροχωρίων και που, ελπίζουµε, σύντοµα να έχετε στα χέρια σας.
Η έκδοση λοιπόν αυτή θελήσαµε να είναι αφιερωµένη στο πληγωµένο και λίγο ξεχασµένο όρος Γράµµος. Τον Γράµµο που ξέρει να µας κρατάει σε απόσταση, αλλά και να τα εµπερικλείει όλα, φύλακας αγέρωχος του τόπου µας, αλλά και µάρτυρας µιας µυθικής σχεδόν ιστορίας αλλά συνάµα αµύθητης περιβαλλοντολογικής σηµασίας!
Τον Γράµµο, αυτόν τον σιωπηλό πρωταγωνιστή του ανθρώπινου γίγνεσθαι στις καλές και κακές στιγµές, µε τη δύσκολη ιστορία, τον µεγάλο οικολογικό θησαυρό, αλλά και τις “προοπτικές” για εύκολές αναπτυξιακές παγίδες που ξέρουν καλά, πώς να καταστρέφουν τα δάση.
Η Αγκίδα λοιπόν που κρατάτε στα χέρια σας, θελήσαµε να θίξει τα θέµατα αυτά και να αναδείξει τη σηµασία του παρελθόντος, του παρόντος και του µέλλοντος αυτού του βουνού. Γιατί πιστεύουµε πως όλοι µπορούµε µε κάποιο τρόπο να ενεργήσουµε προκειµένου να προστατευθεί από την άστατη εκµετάλλευση, ο ορεινός µας πλούτος που τόσο άµεσα ταυτίζεται µε την τύχη και το µέλλον των χωριών µας.

23.1.08

Επιτραπέζιο παιχνίδι με τα χωριά μας




Η ιδέα είναι καλή αναζητούνται συµπαίκτες για την υλοποίησή της
Εδώ και κάµποσο καιρό η σκέψη του επιτραπέζιου παιχνιδιού έχει µπει για τα καλά στις συναντήσεις µας, η αρχική ιδέα που έπεσε από τον Πάνο, µας άρεσε απίστευτα και ξεκινήσαµε να ...παίζουµε (µάλλον την κολοκυθιά)! Διάφορα ερωτήµατα ψάχναν απαντήσεις... και δηµιουργούσαν άλλα ερωτήµατα. Να είναι σαν φιδάκι απλοϊκό - και γιατί να είναι απλοϊκό και να µην είναι σαν το trivial µε ερωτήσεις - αν έχει ερωτήσεις να έχουν σχέση µε τα χωριά - ναι αλλά να έχει και το παιχνίδι περιήγηση στα χωριά; - και γιατί να µην είναι ένα καλντερίµι - καλά αλλά αν είναι καλντερίµι θα έχει αυτιά; - ναι εντάξει αυτό αλλά να παίζεται µε ζάρια ή µε εντολές; - και γιατί να µην παίζεται και µε τα δύο - τελικά καταλήξαµε στο συµπέρασµα ότι πετάει ο ...γάιδαρος!!!
Τέτοια θεµελιώδη ερωτήµατα µας βασάνιζαν αλλά τώρα κάπως έχουµε κατασταλάξει (µέχρι να βρεθεί κάποιος να µας τ’ αλλάξει) Λέµε λοιπόν να έχει ερωτήσεις πάνω σε ιστορικά, λαογραφικά στοιχεία, σε έθιµα των χωριών µας αλλά και ερωτήσεις του στιλ να συνεχίσουµε κάποιο παραδοσιακό τραγούδι ή ό,τι άλλο µπορείτε να φανταστείτε. Ναι!! να φανταστείτε γιατί εδώ θα χρειαστούµε και την βοήθεια ανθρώπων που έχουν ζήσει τη ζωή και τα έθιµα στα χωριά να µας βοηθήσουν. Απλά όποιος θέλει µπορεί να συλλέγει ερωτήσεις και να µας τις στείλει. Ήτε όποιος θέλει µπορεί να συµµετέχει και µε την φυσική του παρουσία στις συναντήσεις που θα γίνουν για αυτό το στόχο µπορεί να δηλώσει ενδιαφέρον, ακόµα και το να µας πει για βιβλία, περιοδικά & site που θα µπορούσαµε να αντλήσουµε στοιχεία για ερωτήσεις είναι σηµαντικό! Όποιος λοιπόν θέλει να συµµετέχει στην πραγµατοποίηση της ιδέας είναι ευπρόσδεκτος και η κάθε βοήθεια σηµαντική!!!
Μπορείτε να στείλετε mail στο neolaiamast@gmail.com ή για πιό άµεση επικοινωνία και όποιες λεπτοµέρειες στο κινητό τηλέφωνο 6972553437.
Ελάτε να ...παίξουµε!
Ελάτε να ...παίξουμε!

1.1.08

Ημερολόγια 2008

Εφέτος και μετά από πάρα πολύ σκέψη και προβληματισμό αποφασίσαμε να βγάλουμε ...δύο ημερολόγια. Στο ένα έχουμε βάλει όμορφες εικόνες, εικόνες που οδηγούν τις αισθήσεις μας, από αυτές που απλόχερα μας χαρίζει ο τόπος μας και μας καθιστούν ευγνώμονες μπροστά στην απεραντοσύνη του.
Στο άλλο θελήσαμε να κρύψουμε τους φόβους µας για τον τόπο αυτό που τόσο αγαπάμε, τις ανησυχίες µας για το µέλλον του, την ερήμωση που στοιχειώνει τις κρύες νύχτες του χειμώνα του...
Μην μπερδευτείτε οι μήνες και οι μέρες μετράνε ανάποδα!
Ο χρόνος; ...θα δείξει!!!
Ελπίζουμε να σας αρέσουν. Αν θέλετε να πάρετε μπορείτε να στείλετε email στο neolaiamast@gmail.com για να σας στείλουμε.



MAΣΤΟΡΟΧΩΡΙΑ ...που µε µαστοριά βιώνουν!

Εκεί ανθίσανε
µέχρι κι οι πέτρες,

αλήθεια κι όνειρο,
µια µελωδία.

Ας ήταν Θε’ µου
ν’ ανθίζαν όλα!

και ‘µεις να βιώναµε
την ουτοπία!


...Στα σύνορα της Ελλάδας και της Φαντασίας, εκεί στην ιδιαίτερή µας πατρίδα, εκεί που πραγµατικά µας αρέσει το λίγο που ζούµε! Εκεί που πραγµατικά ζούµε...Δεν είναι τίποτε άλλο ό,τι κρατάτε στα χέρια σας, από ψήγµατα των πολυδιάστατων βιωµάτων µας, από στιγµές που άγγιξαν τις πιο ευαίσθητες χορδές µας πατώντας στην µαγεία που διαχέει τον τόπο µας.Συναισθήµατα µοναδικά και σπάνια φωλιάζουν σε κάθε γωνιά της µικρής µας ...γωνίτσας!Κι όλα αυτά να µπερδεύονται γλυκά... Μια ολάνθιστη πλαγιά, µια µισοχιονισµένη σκεπή, µια δροσοσταλίδα από την λυτρωτική υγρασία του πρωινού, µερικά περαστικά χελιδόνια, ένα άγαλµα από πάγο, ένα πέτρινο γεφύρι αγκαλιασµένο από τα χρώµατα του φθινοπώρου ή ένα προσκύνηµα σε ξεχασµένο ‘ξωκλήσι. Κι όλα αυτά ψηλαφίζοντας κάτι πιο ...βαθύ, τη ρίζα!Γιατί ποτίζοντας τις ρίζες µας, θεριεύουν τα κλαριά µας!Μαζί µε µία ευχή για κάθε Μαστοροχωρίτη και µη, η νέα χρονιά να σας φέρει ό,τι ονειρεύεστε, αλλά να σας ...φέρει και λίγο πιο κοντά στον τόπο αυτό.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΕΩΝ εκ ΜΑΣΤΟΡΟΧΩΡΙΩΝ




MAΣΤΟΡΟΧΩΡΙΑ ...που µε µαστοριά ερηµώνουν

Εκεί που κάποτε
ανθιζ’ η πέτρα,

ρωγµή ο χρόνος
που όλα τ’ αλλάζει

εκείνη αγέρωχη
µα γερασµένη,

µια ν’ αντιστέκεται,
µια ν’ αραχνιάζει...

Σε τούτο ‘δώ το εντυπάκι θελήσαµε απλά να κρύψουµε (όπως όλοι κάνουν) τους φόβους µας για τον τόπο αυτό που τόσο αγαπάµε, τις ανησυχίες µας για το µέλλον του, τους εφιάλτες που στοιχειώνουν τις κρύες νύχτες του χειµώνα του, το βάρος της ξενιτιάς αλλά και την πίκρα στο βλέµµα καθώς αντικρίζεις παππούδες & πατρικά να γέρνουν προς τη γη.
Μας δυσκόλεψε πολύ η απόφαση για το αν θα έπρεπε να βγει αυτό το ...µπέρδεµα, γιατί η αλήθεια δεν είναι ακριβώς έτσι για τούτο τον τόπο, δεν παύει όµως να είναι ένα µικρό της κοµµάτι, που όσοι θέλουν να την εξωραΐζουν το περνούν απαρατήρητο...
Μικρές φθορές στο πέρασµα του χρόνου.
Μικρές και αποσπασµατικές...
αλλά µε ένα γενικότερο συµπέρασµα ότι ο χρόνος δεν µετράει το ίδιο για όλους τους τόπους...
ας γίνουµε κοινωνοί λοιπόν, µιας αλήθειας, όσο πικρή κι αν είναι...
κι ας θεµελιώσουµε µε ...πέτρα την ελπίδα!

Διαγωνισμός φωτογραφίας με θέμα τα Μαστοροχώρια για το ημερολόγιο 2009

Κάντε ...ζουµ στα Μαστοροχώρια
Εκτός από τα καλέσµα για συµµετοχή σε αυτή την γλυκιά παρέα που έχει δηµιουργηθεί,
σκεφτήκαµε ότι κάποιοι από σας θα το ‘χατε ...καµάρι, να βλέπατε µία δική σας φωτογραφία
σε ένα ηµερολόγιο του Συλλόγου µας.
Γι’ αυτό λοιπόν προκυρήσουµε διαγωνισµό φωτογραφίας µε θέµα “τα Μαστοροχώρια” µε σκοπό οι δώδεκα καλύτερες συµµετοχές να απαρτίσουν το ηµερολόγιο του 2009.
Δικαίωµα συµµετοχής έχουν όσοι είναι ή αισθάνονται νέοι, όσοι είναι ή αισθάνονται Μαστοροχωρίτες. Δηλαδή όλοι. Μπορούν να λάβουν µέρος είτε µε ψηφιακές φωτογραφίες είτε µε εκτυπώσεις (θα επιστραφούν όλες) είτε µε CD ακόµα και µε παλιές ασπρόµαυρες αξιόλογες φωτογραφίες.
O διαγωνισµός θα λήξει 30/6/2008.
Όλοι οι νικητές, φυσικά θα πάρουν και δώρα αξίας, ίσως και ...χιλιάδων ευρώ (δηλαδή ...µάλλον αναµνηστικά, απλά µε λίγη υποµονή µπορεί να πάρουν αξία!!!) ...πέρα από την πλάκα θα προσπαθήσουµε να εξασφαλίσουµε και δώρα!
Όσοι πιστοί ...ζουµάρετε!
Θα περιµένουµε µε χαρά τις συµµετοχές σας στα εξής στοιχεία:
e-mail:neolaiamast@gmail.com
Μιχάλης Κυρζίδης. Δηµητρίου Μπενίση 16 Λυκόβρυση, Τηλ.: 6972 553437,
e-mail:barabbasrgr@yahoo.gr
Αντώνης Μπαζίγος, Τηλ.: 6944 232724, e-mail:ampazig@gmail.com

11.12.07

...Μεζεδοκρασοσυνάντηση

Μια συνάντηση λίγο διαφορετική από τις άλλες, και η διαφορά ήταν ότι δεν πήγαμε μετά σε κάποιο μαγαζί για μεζέδες και κρασιά αλλά ήρθαν οι μεζέδες και τα κρασιά στο Σύλλογο, Έφτιαξαν χειροποίητες πίτες λοιπόν οι γνήσιες Ηπειρωτοπούλες... λίγο κρασάκι και ξέφυγε η συνάντηση κατέληξε σε παντομίμα, palermo και χορό...
Καλό... παιδιά να το ξανακάνουμε!




3.11.07

Βίντεο από την εκδρομή στα "Τσίπουρα" (3/11/07) Ξενώνας πυρσόγιαννης

Φωτογραφίες από την εκδρομή στα "Τσίπουρα" των Μαστοροχωρίων

Το τσιπουράκι θεϊκό ποτό και νέκταρ των απανταχού Ηπειρωτών, και η διαδικασία παραγωγής του ηταν η δικαιολογία για τη διοργάνωση της εκδροµής των απανταχού απόδηµων νέων στην πατρίδα. Μετά κόπων, βασάνων και πολλών διαβουλεύσεων καταφέραµε να ορίσουµε ηµεροµηνία εκδροµής : 3-4 /11/2007. Το άλλο πρόβληµα των Αθηναίων νέων Ηπειρωτών ήταν η ώρα αναχώρησης. Λόγω δουλειών, τρεξίµατος, κίνησης, άγχους και stress, αλλά και ως γνήσιοι Έλληνες, δίνοντας µια διασταλτική ερµηνεία της έννοιας του χρόνου, από τις 18:30 (οπού ήταν το καθορισµένο ραντεβού) καταφέραµε να φύγουµε στις 21:30.
Μετά από χιλιόµετρα από γέλια, στάσεις, ανακρίσεις, καταιγίδες, καταφέραµε να φτάσουµε κατά τις 05:30, ξηµερώµατα. Η υποδοχή ήταν πέρα και πάνω από κάθε προσδοκία. Ένα ζεστό σπίτι µας περίµενε και δύο πιο ζεστά χαµόγελα υπέµειναν, χωρίς να παγώσουν, την “...κάθοδο των αγρίων”.
Ξεπερνώντας την κούραση του ταξιδιού οι πιο γενναίοι και (άυπνοι) έκαναν την πρώτη επιδροµή στον τόπο παραγωγής του τσίπουρου, για να δούµε τη διαδικασία (και καλά!!).; Όποιος δεν έχει βγάλει τσίπουρο ποτέ και ως συνέπεια δεν έχει γευτεί το πρώτο, γλυκό ζεστό απόσταγµα, ok , απλά χάνει…
Μετά από ώρες, αποφασίσαµε και τα υπόλοιπα µέλη της παρέας να αποχωριστούµε τη ζεστασιά του σπιτιού, της µασίνας και του τζακιού, και κατεβήκαµε στον ξενώνα. Και ο καφές έγινε τσίπουρο, οι άγνωστοι γνωστοί και η κουβέντα, τραγούδι.. [Κρασίµ σε πίνω για καλό και συ µε πας στον τοίχο, τον τοίχο- τοίχο πήγαινα, την πόρτα σου δεν βρίσκω, ρίξε νερό στην πόρτα σου να ρθώ να ξεγλιστρήσω, να βρω αφορµή στη µάνα σου, να µπω να σε φιλήσω..] Ήταν η πιο ωραία στιγµή του µεσηµεριού όταν οι απέναντι παρέες κάναµε έναν ανοιχτό διάλογο ανάµεσα στις γενιές, µε κοινό σηµείο αναφοράς την αγάπη για τον τόπο µας... Κατόπιν ολιγόωρης ξεκούρασης, βουρ για το βραδινό µας πανηγυράκι. Για τη γιορτή µαζευτήκαµε ίσα και µε εκατό νοµαταίοι από παντού. Κλαρίνο; (τρία παρακαλώ!!!) Χαλκιάδες. Τραγούδι; Όλοι µαζί. Μικρόφωνα (-)negative!!! Και πιές - γέλα - χόρεψε - δάκρυσε, ήρθε το πρωί…
Την ίδια µέρα, πιο αργά (:-) µπήκαµε στα vaaan* και πήγαµε και βολτίτσα. Βούρµπιανη, Ασηµοχώρι, Χιονιάδες. Έχεις δει ποτέ το χρώµα του ήλιου και της φωτιάς, ζωγραφισµένο στα δέντρα και τα βουνά; µαγεία...
Το τέλος πλησίασε, κάθε κατεργάρης στον πάγκο του και επιστροφή στο γκρι τσιµεντί… Και οι αναµνήσεις να γεµίζουν την ψυχή και η ζωή να γίνεται πιο υποφερτή..
Άντε και του χρόνου παιδιά!!
Τα λόγια τι άλλο να περιγράψουν... μόνο να ευχαριστήσουν μπορούν!!